Deputeti i Partisë Demokratike, Luciano Boçi, ka kundërshtuar propozimin për reduktimin e numrit të bashkive në 46, duke argumentuar se një hartë e tillë do ta largonte më tej pushtetin vendor nga qytetarët.
Në një deklaratë për reformën territoriale, Boçi thekson se debati nuk duhet të përqendrohet vetëm te numri i bashkive, por te pyetja se cila ndarje territoriale u shërben më mirë qytetarëve.
Sipas tij, bashkitë më të mëdha rrisin distancën mes qytetarit dhe vendimmarrjes, ndërsa zonat periferike rrezikojnë të marrin më pak vëmendje dhe investime.
“Me 46 bashki krijohen më shumë periferi dhe më pak qendra. Kjo është dobësia kryesore e këtij propozimi. Shqipëria nuk ka nevojë për bashki gjithnjë e më të mëdha. Ka nevojë për bashki që funksionojnë”, shprehet Boçi.
Ai sjell si shembuj rastet e Tepelenës me Memaliajn, Fushë-Arrëzit me Pukën dhe Librazhdit me Prrenjasin, duke i cilësuar bashkime të tilla të papërshtatshme. Boçi kundërshton gjithashtu përthithjen e bashkive që, sipas tij, kanë performancë më të mirë nga bashki më të mëdha, duke përmendur Dimalin, Selenicën, Patosin dhe Maliqin.
Deputeti demokrat argumenton se Shqipëria ka nevojë për një hartë me rreth 100 bashki, jo për të rritur administratën, por për ta afruar pushtetin me komunitetet.
“Me 46 bashki rrezikojmë të krijojmë kryetarë territoresh. Me rreth 100 bashki synojmë të kemi kryetarë komunitetesh”, deklaron ai.
Boçi e lidh reformën territoriale edhe me problematikën e shpopullimit. Sipas tij, bashkimi i qyteteve të vogla dhe humbja e institucioneve lokale mund të përshpejtojë largimin e banorëve, duke krijuar një cikël ku shpopullimi përdoret më pas si argument për bashkime të tjera territoriale.
“Kur një qyteti i heq institucionet, administratën dhe vendimmarrjen, i heq pak nga pak edhe arsyet për të qëndruar aty”, shprehet Boçi.
Duke iu referuar argumentit të kursimit, deputeti i PD-së thotë se reduktimi i strukturave administrative nuk duhet të bëhet në kurriz të qytetarëve. Sipas tij, nëse banorët duhet të udhëtojnë më larg për të marrë shërbime apo nëse investimet dhe reagimi ndaj problemeve ngadalësohen, kostoja thjesht transferohet nga shteti te qytetari.
Boçi e konsideron reformën territoriale edhe një çështje të demokracisë vendore, duke argumentuar se njësitë administrative nuk mund të zëvendësojnë bashkitë dhe administratorët e emëruar nuk mund të zëvendësojnë drejtuesit e zgjedhur.
Në këtë kuadër, ai rendit disa prej objektivave të projektit të PD-së, ndër të cilat afrimi i vendimmarrjes me komunitetin, rritja e llogaridhënies së drejtuesve vendorë, shkurtimi i distancave për marrjen e shërbimeve, ruajtja e identitetit të komuniteteve, nxitja e investimeve dhe rritja e pjesëmarrjes qytetare.
Sipas Boçit, një model me rreth 100 bashki mund të shoqërohet me administrata më të vogla, shërbime të përbashkëta mes bashkive, digjitalizim dhe kontroll më të fortë financiar, pa cenuar përfaqësimin lokal.
Në përfundim, deputeti demokrat e përmbledh qëndrimin e PD-së me një parim: “Jo qytetari të shkojë pas bashkisë. Bashkia duhet të shkojë te qytetari.”
Sipas tij, ndarja me rreth 100 bashki nuk është thjesht një zgjedhje numerike, por një “zgjedhje demokratike”.
